من اسیر غم چشمان کبوتر بودم

بام چشمان تو پروازم بود و نمی دانستم که گاهی بام هم دام شود

 دل که بیچارهء پرواز بود یادگاری شد و در بام افتاد

ماندگاری شد و در دام افتاد

       

  چون دوستت می دارم پاییز از حوالی حوصله‌ات كه بگذرد،من زرد می شوم                                                 
  حتی آفتاب هم كه بر پوستت بگذرد، من می سوزم

  و تا كفش های رفتنت ‌جفت می شوند، غریب می‌مانم
  و تنها وقتی گریه ای گمان نمی برم در تو، من سبز می‌مانم

  كه نیلوفرانه دوستت می دارم
  نه ماننده‌ی مردمانی كه دوست داشتن را
  به عادتی كه ارث برده‌اند
  با طعم غریزه نشخوار می كنند
  من درست مثل خودم
   تو را دوست می دارم

نوشته شده توسط بانوی شرقی در  سه شنبه 1 فروردین 1385 و ساعت 06:03 ق.ظ
ویرایش شده در شنبه 3 تیر 1385 و ساعت 02:06 ق.ظ

       

    سراب بودن با تو دیگه رو شد که دریا نیست 
    دیگه دل کندن از تو برام پایان  دنیا نیست     
    چه معصوم باورت کردم,من دیوونهء ساده        
    بیا از پشت مه بیرون نقابت دیگه افتاده
    واسه بر گشتنت دیره, واسه برگشتنت                         
     دیره که دستات پر ز تقصیره   
    واسه دل کندن از تو دیگه گریه م نمی گیره
    ته هر جمله از حرفات یه امکان و یه شاید بود
    سر هر خواهشت حتی یه اجبار و یه باید بود

       

پرواز رابخاطر بسپار پرنده مردنی ست...

          .

با چشمانی غبار آلوده و بارانی پا به جاده های غربت و غمناک نهاده ام و به تنهایی آنرا سپری خواهم کرد.باغ آرزویم تاریک شد و خورشید کوله بارش را بست

سوز نومیدی به چهره ام نشسته است....

درگذشت استاد عزیز یدالله ممبینی دبیرفیزیک دبیرستان های آبادان,ماهشهر و خرمشهر را به بازماندگان و جامعهء فرهنگی تسلیت می گویم

                       روحش شاد

                         و راهش

                          پاینده باد

       

        تو نبودی و من با عشق نا آشنا بودم....
        تو نبودی و در نهان جانه دلم جایت خالی بود.......
        تو نبودی و باز به تو وفادار بودم........
        تو نبودی و جز تو هیچ كس را به حریم قلبم راه ندادم
        و تو آمدی.از دوردستها...... 
ا         ز سرزمین عشق......
         تو مرا با عشق آشنا كردی.....
        با تو تا عرش دوست داشتن سفر كردم........
        تو مفهوم عاشق بودن را به من آموختی..........
        با تو كامل شدم.......
        با تو بزرگ شدم......
        با تو الفبای عشق را اموختم.......
        ندای قلب عاشقم را به گوش همه رساندم......
         به تو و كلبه عاشمان بالیدم....... 
            حتی برای لحظه ای از من جدا نشو......
         بدون تو دستم سرد است........
        بدون تو آغوشم تهی و لبریز درد است......
       به حرمت عشقمان...
      به حرمت لحظات زیبایمان..........
       مرو كه بی تو من هیچم.......
       بمان با من.....
      بدان كه تا ابد نام تو بر قلبم حك شده........
       بدان كه عشقمان همیشه پاك خواهد ماند.............
       به وفایم ایمان داشته باش...............
       تا به تو نشان دهم معنی واقعی واژه عشق را

       

با هر آنچه گفتی بیگانه بودم
به هر کجا بردیم ,غریبه بودم
لحظات با تو بودن به مانند آشنایی تن خستهء درختان از فصل سرمای زمستان گذشته, با فصل زیبای بهار عاشق می ماند.
پس بدان با من چه هستی و چه کردی

       

نوشته شده توسط بانوی شرقی در  دوشنبه 24 بهمن 1384 و ساعت 09:02 ق.ظ
ویرایش شده در جمعه 28 بهمن 1384 و ساعت 10:02 ق.ظ

       

روزی ما دوباره کبوترهایمان را خواهیم یافت ومهربانی دست زیبایی را خواهد گرفت.

عاشق باش.عشق زمینی

نوشته شده توسط بانوی شرقی در  دوشنبه 24 بهمن 1384 و ساعت 01:02 ق.ظ
ویرایش شده در جمعه 28 بهمن 1384 و ساعت 10:02 ق.ظ

       

       

LOVE IS WORTH EVERYTHING WE PAY!!!!

نوشته شده توسط بانوی شرقی در  شنبه 22 بهمن 1384 و ساعت 08:02 ق.ظ
ویرایش شده در جمعه 28 بهمن 1384 و ساعت 10:02 ق.ظ