چی بگم که خیلی تنهام. می دونی یاری ندارم

چی بگم که غیر غصه دیگه دلداری ندارم.دیگه دلداری ندارم..

هیچ کسی پا نمی ذاره به سراچهء خیالم,هیچ کسی نداد جواب این سوال بی جوابم.

 هر کی اومد۲-۳ روزی از دلم بازیچه ای ساخت. دلم هم مثل عروسک ساده بود.

دل به دلش باخت .گله و گلایه ای نیست.بی وفایی رسم عشقه.عاشقا تنها می مونن.تنهایی مرام عشقه!!!!

نوشته شده توسط بانوی شرقی در  جمعه 14 بهمن 1384 و ساعت 08:02 ق.ظ
ویرایش شده در جمعه 28 بهمن 1384 و ساعت 12:02 ب.ظ

       

کل یوم فی عمری بیعدی و انت معی

فیک بحس انی بیزید احساس گوای

والله غصبا عنی بشتقلی علیک

اجمل الیالی انا لمات شوفک بعینی

کل شی فی بالی بنسی اول مات جیلی

انت عندی غالی و بفکر فیک

هر روز زندگیم میگذرددر حالیکه تو با منی

باتو بودن باعث می شود احساسات بیشتری در خود بیابم

دست خودم نیست مشتاق توام

قشنگ ترین شب هام اینه وقتی که چشمام تو رو ببینه

هر چی که تو فکرم هست,به محضی که می یای از یادم می ره

تو برام از هر چیزی با ارزش تری و به تو می اندیشم

خوانندهء عرب:الیسا

       

       

بر بال های تو نشسته ام و چون پرنده ای آزاد تا ابرها بالا خواهم رفت. ایکاش که این پرواز در خواب نباشد و تو گیسوان آشفتهء مرا در باد رها مسازی...

نکند گرمی دستان تو از عشق نیست. نکند محبت کلامی پوچ و رویایی ست.ای وای اگر که این پرواز تا اوج رفتن بر بال باد باشد..

ای وای.....

       

ای خدا کاشکی یکی بود همدم و همنفسم بود
 یکی بود که منو کم داشت یکی که دلواپسم بود

یکی که روی شونه ش قطره قطره اشک بریزم
یکی که منو بفهمه, حس کنم براش عزیزم

کاشکی اون یکی تو بودی,کاشکی چشمات مال من بود
کاشکی عشق تو جوابی واسه هر سوال من بود

تو چه کردی با دل من؟ تو چی آوردی به روزم؟
انگار این تقدیر من بود که به پای تو بسوزم

نیست راه پس و پیشی همه بن بسته و بسته
دیگه خیلی وقته این دل,دل به عشق تو بسته

دل تو پیش غریبه شده درگیر و گرفتار
ولی من بیادت هر شب,تا خود سپیده بیدار

من تو رویای تو هستم,تو!تو فکر یکی دیگه
ولی من پای تو موندم,یا تو, یا که هیچکی دیگه!!

نوشته شده توسط بانوی شرقی در  جمعه 7 بهمن 1384 و ساعت 05:01 ق.ظ
ویرایش شده در جمعه 28 بهمن 1384 و ساعت 10:02 ق.ظ

       

       

شریک سقف من نیستی , بذار همسایه باشیم و فقط یک دونه دیوارو شریکم باش . شریکم باش...

شریک عمر من نیستی, بیا هم لحظه باشیم و همین یک لحظه دیدار و شریکم باش شریکم باش...

فقط در هفته یک لبخند لبتو قسمت من کن . اگه خورشید من نیستی بیا و شمعو روشن کن. تمنای شرابم نیست . یه جرعه آب شریکم باش. کنار چشمه ی رویا یه لحظه خواب شریکم باش

شریک زندگیم نیستی . شریک آرزویم باش.اگه نیستی کنار من بیا و روبرویم باش!! سلامی کن گه و گاهی بنام آشنا بر من همین اندازه هم بسه برای شور دل بستن!!!!

غزل خوانم نباش اما حرفی ساده شادم کن! اگه دیدی منو,بشناس!نمی گم اینکه یادم کن.

یه عشق نا بسامانو چه سامانی از این خوشتر؟شکایت نامهء دل رو چه پایانی از این خوشتر؟؟

شریکم باش شریکم باش شریکم.....

       

  من به خاطر تو چه کارها که نمی کنم .اما تو که نمی دونی!

 بخاطرت دارم عذاب می کشم . دوری و انتظار سخته. تو که نمی دونی.....

نوشته شده توسط بانوی شرقی در  چهارشنبه 28 دی 1384 و ساعت 10:01 ق.ظ
ویرایش شده در جمعه 28 بهمن 1384 و ساعت 11:02 ق.ظ

       

به یادت اشک می ریزم تو اما برنمی گردی

ندونستی که می خوامت ندونستی و بد کردی

به یادت اشک میریزم که عشقت مونده تو سینه

  هنوزم عاشقت هستم ولی چشمات نمی بینه

من معصوم خوش باور تو رو عاشق می دونستم

می خواستم بکنم از تو ,نتونستم ,نتونستم

به سم عشق تو افسوس شده اغشته خون من

که زخم تو فرو رفته به مغز استخون من

تو فهمیدی که دیوونه م , تو دیدی جون برات می دم

تا اون شب ,  اون شب اخرتو رو با اون یکی دیدم

       

       

وقتی میون گلها شوق شکفتنی نیست

تو جاده های احساس هوای رفتنی نیست

وقتی که تو نگاهت نمونده شوق موندن

وقتی که رسم دنیاست رفتن و دل سوزوندن

حسرت من روز و شب گفتن یک ترانه ست

یخ زده توی ذهنم حرفی که عاشقانه ست

وقتی میون دستات محبتی نمونده

معنی تلخ حرفات قلب منو شکونده

وقتی که چشمای تو پر از هراس و غوغاست

خسته ترین نگاهم در انتظار فرداست

در انتظار روزی که دل پر از ترانه ست

روی لبای تشنه ام حرفای عاشقانه ست

حسرت من روز و شب گفتن یک ترانه ست

یخ زده توی ذهنم حرفی که عاشقانه ست

وقتی میون دستات محبتی نمونده

معنی تلخ حرفات قلب منو شکونده

شعر:امید اطهری

خواننده:سیروان خسروی

البوم:تو خیال کردی بری

       

روزگار سختی است

آدمها خشكند ... حقایق تلخند ..... رویاها شوكران !
جوی های روان تنگ اند و درختان قطور ضعیف !

خورشید گرم است و سوزان .. ماه بی خیال و فروزان !

می دانم . من می دانم . تو هم می دانی ... همه می دانند ... روزگار عجیبی است !

انسانها در میان خرابه هایی که زیبایشان می نامند می زیند و به آن عشق می ورزند.

و اینچنین بر حقارت خود دامن می زنند ...
و من به دور از هیاهوی آدمک های دل خوش ... همچنان در خود فرو می روم.

هر چه بیشتر در میانشان می زیم دورتر می شوم و غربیه تر !

آری ... معصومیت كودكیهایم گم شده است،

اما من هنوز هم همان كودك عاشقم و ساده دل !

و همچنان در انتظار،

در انتظار ظهور باغی از جنس اقاقی،

كه مرا از خود و خویشتن ها برهاند و به سر منشا خود بازگرداند.